Wildlife op 17 hoog

Wildlife op 17 hoog

Is er leven op 17 hoog? Ik kan je tot mijn verbazing vertellen dat er ontzettend veel wildlife te spotten is op de 17e etage van onze 32 verdiepingen tellende woontoren. Dubai, een stad in de woestijn, bestaande uit veel zand, beton, asfalt maar ook aangelegd groen. En heel veel mensen. Deze combinatie trekt beestjes aan.

In het begin toen we hier net kwamen wonen miste ik het groen heel erg. Als je in Nederland woont, zie of merk je het vaak niet eens meer op. Maar Nederland is zo enorm groen! De eerste maanden in de woestijn vergeleek ik het vaak met wat ik gewend was thuis. Even naar het bos, even naar het strand, even op de fiets langs een fietspad waar overal bomen staan etc etc. Om mijn gemis te verminderen bedacht manlief toen ik een keer op reis was dat groen op ons balkon ongetwijfeld zou helpen. Met meerdere planten veranderde ons grote stenen balkon in een waar groen paradijs. Bof ik met zo’n man!

Alles leeft nog
Ruim 2 jaar later groeit en bloeit alles nog steeds vrolijk door. Mits ik als ‘hovenier’ zorg voor voldoende water, want in de zomer met temperaturen van boven de 45 graden heeft het groen iets meer te lijden. Toch weerhouden deze temperaturen alles wat kruipt, vliegt of loopt niet om naar 17 hoog te komen.

wildlife

Beestenbende
Tot mijn verbazing komt er naast de vele ‘locale’ vogels, de Myna die ongetwijfeld ooit een keer door iemand uit India zijn meegenomen, veel ander leven voorbij.

Zo komt er slechts sporadisch, een verdwaalde mug. Dan heb ik al een paar keer een vleermuis gespot, zwaluwen, reigers voorbij zien vliegen. Kijk vogels en muggen kunnen vliegen, die verwacht je nog op 17 hoog. Dat er dus ook mieren zijn, die heel vrolijk ooit vanaf de grond zijn in een colonne bedacht hadden: “Hé, laten we eens naar boven kruipen. Op 17 hoog staan vast een paar mooie planten. Daar is vast wat leuks te beleven!” Zoiets?!?! Alleen heeft het merendeel van de bewoners in onze woontorens helemaal geen groen op hun balkons. Op Westerse mensen na, die pluk je er zo uit. De inrichting van een balkon verklapt heel veel over de culturele achtergrond van de bewoners.

Dit weerhoudt de dieren niet aan hun reis. Meneer Pissenbed heeft zich ook al gemeld voor het grote feest. En niet te vergeten de hagedis (of gekko?) die voor een korte vakantie van twee weken onze plantenbak had uitgekozen als vakantiebestemming. Telkens als ik met de gieter tevoorschijn kwam, vluchtte hij snel weg op zoek naar een veilige schuilplaats.

Survival of the Fittest
Een pijnlijk geval van leven op 17 hoog was uiteraard Familie Kakkerlak. Die helaas niet buiten, maar binnen bewezen dat er leven op deze hoogte mogelijk is. Ten tijde van onze verhuizing naar dit appartement, bleek dat onze vorige bewoner een cadeau had achtergelaten. Iets waar ik niet blij van werd. Familie Kakkerlak. Ik bespaar je de details, maar na veel frustratie, zweet en tranen, werd dit probleem opgelost. (Dit verhaal had het goed gedaan bij een ‘Ik Vertrek’ uitzending.) Eind goed, al goed dankzij de hulp van een professioneel bedrijf. Sindsdien geen kakkerlak meer gezien gelukkig.

IMG_6846

Sprongetje wagen
Onlangs hadden we nog een gigantische sprinkhaan op de balkon railing zitten. Van flink wat centimeters. Die zich niet liet afschrikken door de brandende zon en een harde wind, en bleef rustig een tijd van het uitzicht genieten. Veel meer was er niet te beleven die dag.

Dit alles bewijst maar weer, dat ook al zijn de omstandigheden vrij hard zoals in een woestijnklimaat: natuur en leven is overal. Zoals je begrijpt is er genoeg te beleven voor de amateur boswachter in mij!

Door | 2017-04-26T08:29:49+00:00 07 september 2016|Sparkling Storytellers|0 Reacties

About the Author:

Het vertalen van avonturen, ervaringen en ontmoetingen naar inspirerende verhalen op papier. En als lezers daar dan ook nog enthousiast van worden, is mijn missie geslaagd. Ik hoop dat jij meegeniet!

Geef een reactie