Met mijn voeten in de plassen

Ik voel overal pijn in mijn spieren en gewrichten. Dit komt me bekend voor, ontladen van spanning.



Wat doe ik hieraan? Voor het eerst in een half jaar trek ik mijn hardloopschoenen weer aan. Het plenst van de regen buiten. Dit houdt me dit keer niet tegen. Ik wil mijn bloed voelen stromen. Ik maak tempo en versnel mijn passen.



De wind slaat in mijn gezicht

Ik voel de regendruppels op mijn huid. Fietsers haasten zich naar hun bestemming. Ik geniet van dit regenachtige tafereel. Prachtige bomen staan langs het water. Ze zijn me nog niet eerder zo opgevallen. Een gans laat met veel kabaal merken dat hij er ook is. Een reiger zit als een standbeeld langs het water. Dat alles in de drukke Haagse binnenstad. De huizen zijn mooi verlicht.

Mijn spieren roepen: “Wat ben jij actief. Doe eens rustig.” Ik laat me niet weerhouden en houd mijn tempo. 

Een Haags straatschoffie van een jaar of 8 gilt de straat bij elkaar. Zijn moeder roept op hetzelfde volume in plat Haags: ” Schreeuw niet zo.” Het jochie gooit zijn blikje drinken in een grote plas. Zijn moeder schreeuwt: “Wat doe je nou? Ik ga dat echt niet opruimen…. Als je maar weet dat je zo aan tafel niet weer gaat etteren.”

Onze hersens kunnen geen ontkenning onthouden. Dit jochie zal zich ongetwijfeld blijven misdragen…

Met je voeten in de plassen

Met volgezogen schoenen
Ik ben bijna thuis en kom langs het Westeinde Ziekenhuis. Bezoekers komen en gaan. Een oude mevrouw stapt wankelend uit een auto. Ze probeert de stoep op te stappen, zonder resultaat. Ze trilt op haar benen. Ik ren voorbij en zie het gebeuren. Snel draai ik me om: “Kan ik u helpen?” Ik moet zelf lachen om dit tafereel. Daar sta ik dan, helemaal doorweekt van de regen. De mevrouw aarzelt geen moment: “Heel graag. Ik kom er niet op.” Ik steek mijn natte hand uit en pak haar stevig vast. Samen maken we de stap. Ze bedankt me vriendelijk en geeft me een hele grote glimlach.

In beweging komen
Druipend van het water open ik even later mijn voordeur. De pijntjes en stress zijn verdwenen. Ik ben weer uit mijn hoofd en heb mijn omgeving opgesnoven.



Er is geen mooier cadeau denkbaar!


Nu jij!

Gebruik al jouw zintuigen.

  • Wat zie je?
  • Wat hoor je?
  • Wat voel je?
  • Wat denk je?
  • Wat ruik je?

Benut deze eindeloze bron van inspiratie!

 

By | 2017-04-26T08:49:00+00:00 27 januari 2014|De Loslaatkoningin!, Sparkling Storytellers|2 Comments

About the Author:

Het vertalen van avonturen, ervaringen en ontmoetingen naar inspirerende verhalen op papier. En als lezers daar dan ook nog enthousiast van worden, is mijn missie geslaagd. Ik hoop dat jij meegeniet!

2 Comments

  1. Henry Rietdijk 17 februari 2014 at 11:21 - Reply

    top!
    dank je wel en dat is nog zachtjes uitgedrukt.
    in liefde,
    henry

    • Annechien Lubbers 17 februari 2014 at 13:18 - Reply

      Hi Henry, dank voor jouw mooie reactie! groeten, Annechien

Leave A Comment