De schoenen van de loodgieter

De schoenen van de loodgieter

Als ik ooit Dubai ga verlaten, is er één iets wat ik zeker ga missen: de klusmannen.
Niet zozeer om hun geweldige kluscapaciteiten, wel om alle komische cultuurverschillen. Situaties waarbij ik regelmatig mijn best moet doen om niet in lachen uit te barsten en ik me vaak afvraag of ze überhaupt begrijpen wat ik tegen ze zeg.

De tel kwijt
Ergens tussen het eerste en tweede jaar ben ik de tel kwijt geraakt. Ik gok dat er ondertussen rond de 75 klusmannen zijn langs geweest. Klusmannen komen altijd in een team van minimaal 2, soms met zijn vieren. Bij hoge uitzondering alleen, zoals de loodgieter die gisteren langskwam. Althans voor zover je hem als loodgieter moet bestempelen. Vorige maand was ‘de airco specialist’ een week later weer ‘dé elektriciën’. Roulatie on-the-job zeg maar…

Ding dong, de deurbel
Dat we te maken hebben met cultuurverschillen wordt altijd al duidelijk bij de voordeur. Eigenlijk zijn er 3 scenario’s denkbaar:

“Shoes off?”
De bel gaat, ik doe de deur open. Daar staan ze met zijn tweeën voor de deur. Het klusteam van vandaag. In hun handen een kleine ladder, een middelgrote tas met gereedschap. Alle tools door elkaar en op een grote hoop, wat tot hilarische graaf- en zoekacties leidt. Afhankelijk van hun specialisatie of beter gezegd de aard van het probleem hebben ze nog wat grotere tools bij zich. Zodra ze mij bij de deur zien staan, gaan de koppies vaak naar beneden. Richting de vloer, geen oogcontact maken. En even mijn voeten bekijken. “She’s barefeet.” zie je ze denken. Voordat je iets kunt zeggen, staan de klusmannen hun schoenen uit te trekken. Aangezien ze nooit alleen komen, kan de gang binnen een korte tijd in een schoenenzaak zijn veranderd. Op hun sokken stappen ze vervolgens naar binnen. Daar gaat het nut van beschermend schoeisel. Respect voor andermans huis, en dus schoenen uit, is belangrijker dan jezelf beschermen tegen die hamer die op je teen kan vallen…

You have problem?”
Dan de tweede categorie. Een van het kaliber moeizame communicatie. De bel gaat, ik doe de deur open. “Hello Ma’am. You have problem?” Tegelijk met zijn vraag dendert de klusjesman door naar binnen, naar het midden van de woonkamer. Waar hij mij vervolgens vragend aan staat te kijken. Grote kans bij deze mannen dat zij hun collega’s moet oproepen voor hulp als ‘tolk’. Gelukkig beheers ik tegenwoordig een paar Indiase woorden en werkt het schudden met mijn hoofd ook best aardig. Overgehouden aan mijn prachtige avontuur bij de Indiase Universiteit. Terug naar deze klusmannen. Deze schoenen-aan-mannen laten vaak subtiele of minder subtiele voetstappen achter, een combinatie van woestijnzand en stof.

“Wait a second ma’am”
Een laatste categorie bestaat uit de mannen die zich net als de loodgieter van gisteren gedragen. De bel gaat, ik doe de deur open. Wederom een meneer met ladder en een zware tas vol gereedschap. Dit keer begint hij te mompelen zodra ik zeg: “Good morning. Please, come in.” Alsof hij op het punt staat om een steriele operatiekamer van een ziekenhuis binnen te stappen, staat hij wat twijfelachtig bij de drempel. Kijkt half om het hoekje en besluit dan over te gaan op zijn Master Actieplan. Even grabbelen in zijn gereedschapstas. Het duurt even, maar dan heeft hij ze gevonden: de Overschoentjes. Beschermende hoesjes over zijn werkschoenen. Deze overschoentjes lijken mij wat aan de kleine kant, of is de goede man een beetje onhandig?Geduldig wacht ik in de deuropening. Aantrekken duurt lang, maar goed hij doet er alles aan om mijn huis schoon te houden. Toch? Of zou hij willen verbergen dat hij een gat in zijn sok heeft? Of wellicht twee verschillende kleuren sokken aanheeft?

Saai is het nooit
Zweetsokken (zomers – buiten 45+ graden – feest), voetafdrukken of gewoon schone overschoentjes. Het is altijd feest wanneer de klusbrigade over de vloer komt!

Door | 2017-04-17T15:57:26+00:00 23 oktober 2016|Cultural Differences, Sparkling Storytellers|2 Reacties

About the Author:

Het vertalen van avonturen, ervaringen en ontmoetingen naar inspirerende verhalen op papier. En als lezers daar dan ook nog enthousiast van worden, is mijn missie geslaagd. Ik hoop dat jij meegeniet!

2 Reacties

  1. Claire 20 november 2016 om 13:46 - Antwoorden

    Komt mij allemaal zeer Bekend voor. De Saudi variant wijkt nauwelijks af.
    De Angolese is nog veel erger, ze repareren en na een dag is het weer stuk.
    Dus altijd mannetjes in huis, of wachten op het feit dat er misschien mannetjes genegen zijn om te komen.

    • Annechien Lubbers 27 november 2016 om 21:31 - Antwoorden

      Mooi om te lezen. Dank voor het delen Claire.

Geef een reactie