Little India

Little India

Morgen reis ik af naar India! Waar de Tea boy mijn thee inschenkt, een Clean Desk Policy niet bestaat en waar ik omringd word door vrolijk Indiaas-Engels getetter. Little India wel te verstaan, ligt op slechts 10 minuten rijden van mijn huis.

The Office – editie India
Één keer per week ondersteun ik bij dit bedrijf op kantoor met wat werkzaamheden. Dat zorgt voor een groot cultureel feest!

Ook ik zorg voor vermaak, want tussen de 8 Indiase mannen (Oké, en 1 verdwaalde Arabier & 1 Filipino), val ik met mijn Westerse gebruiken extreem op.

Keurig staan alle bureau’s in rijtjes opgesteld. Alsof je een schoolklas inloopt. Achteraan zit de manager die zo het overzicht kan houden. De directeur zit in een afgescheiden kantoor. Papier en zaken, die als rommel te bestempelen zijn, vormen op elke bureau torentjes. Uniformiteit bestaat niet, iedereen werkt met een ander merk laptop. Overal hangen aantekeningen, die in krabbelige handschriften met potlood zijn opgeschreven.

Eerst bewijzen
De 1e twee keer dat ik mijn gezicht liet zien, ‘mocht’ ik een stoel pakken en aan iemands bureau komen zitten om het werk te doen. De onderlinge hiërarchie was duidelijk. Al snel bleek dat ik de taken doorhad en tegenwoordig mag ik zelfs aan een bureau zitten.

Little India - Annechien Lubbers

Suikerdip
Tussen iedereen door loopt een echte ‘tea boy’. Deze Indiase meneer maakt voor alle medewerkers thee. Ik bezorgde hem bijna een hartaanval met mijn antwoord: “No milk and no sugar.” Hij dacht vast dat ik gek was.

Om zeker te zijn van zijn zaak, vroeg hij nog 3 keer aan de meneer die mij inwerkte, “Wil ze echt pure thee?” Hij geloofde er niets van en gaf mij vervolgens: Suiker mét thee. ZOETER dan dit kan niet bestaan. Uit beleefdheid heb ik het opgedronken. Al moest ik mijn best doen om mijn gezicht in de plooi te houden, want ik kwam niet meer bij van de binnenpret.

De overige tijd veegt deze office boy de boel aan kant, haalt hij een poetsdoek over de bureaus…Van de enorme stapels papier en rommel blijft hij keurig af. Of het echt schoner wordt, dat vraag ik me weleens af. Zodra ik per ongeluk zijn kant op kijk, kijkt hij snel weg.

Er is er één jarig, hoera hoera.
Laatst hadden we een jarige in ons midden en werd er ’s ochtends om 10.00 uur in het Engels voor deze persoon gezongen. Kort daarop werd de traktatie uitgedeeld: Samosa’s. Een heerlijk Indiaas pastei hapje. Lekker Spicy op de vroege ochtend! Ik vind die heerlijk, maar op dat tijdstip liet ik deze toch even voorbij gaan. Wat uiteraard voor vreemde gezichten zorgde…”Are you sure?”

Onverstaanbaar wordt verstaanbaar
Het grootste voordeel van wekelijks mijn gezicht laten zien, is dat ik versta wat ‘ze’ zeggen. Het zware Indiase accent van de meesten is namelijk moeilijk te ontcijferen aan de telefoon. Face to face, kan ik zien hoe ze hun hoofd kantelen. Of ze lachen. En extra navragen of ik goed begrijp wat ze bedoelen. Dan nog blijft het regelmatig gissen…wat uiteraard voor komische vage gesprekken zorgt die volledig langs elkaar heen lopen.

Hallo Vakantieman!
De Verenigde Arabische Emiraten zijn echt Little India met maar liefst 2,2 miljoen Indiase expats. Elke dag voelt het alsof ik op vakantie ben. Lang leve alle vreemde klanken, geuren en smaken.

Ik verheug me nu al op morgen!

Door | 2017-04-19T08:35:32+00:00 17 februari 2015|Cultural Differences, Sparkling Storytellers|0 Reacties

About the Author:

Het vertalen van avonturen, ervaringen en ontmoetingen naar inspirerende verhalen op papier. En als lezers daar dan ook nog enthousiast van worden, is mijn missie geslaagd. Ik hoop dat jij meegeniet!

Geef een reactie