Konijnenvoer met bestek

“Wat mij deze week is overkomen. Ik heb gewoon konijnenvoer met mes en vork gegeten! Net als hoe Europeanen dat doen. Zie je het voor je. 

Van de week had ik een etentje met twee Nederlandse vriendinnen. Schatten van meiden. Alleen hebben die Europeanen zulke rare gebruiken en ze eten vreemde dingen. Onder de noemer dat het gezond is. Voor een konijn zeker. Voor een mens kan dit toch niet gezond zijn? 

Help, een gedekte tafel
Onze vriendin had voor ons gekookt. Drie gangen. Ik vroeg voordat we aan tafel gingen, of dit volgens een gebruikelijke Nederlandse volgorde was. Zoals bij ons in India. In mijn familie is het heel normaal dat we elke dag dezelfde volgorde van gerechten aanhouden.

De tafel was gedekt met vorken, lepels en messen. ‘Oh nee he’, dacht ik. ‘Hoe moet ik al dat bestek gebruiken? Ik eet thuis altijd met mijn handen of met een vork.’ Ik probeerde rustig te blijven. Deze meiden ken ik al lang, we hebben al veel met elkaar over cultuurverschillen tussen India en Nederland gesproken. ‘Niet zenuwachtig worden. Dit komt goed,’ hield ik mezelf voor. 

Spicy soepje
Het eerste gerecht was een soep. Spicy brocolli met courgette soep. Ik vond het er Haute Cuisine uitzien. Geserveerd in een diep bord met allemaal losse schaaltjes met dingen die er nog doorheen konden. Ik nam een hap. ‘Hmmm…waar zijn die spices? Ik proef niets heets.’ Ik zag wel wat pepers in de soep drijven, maar dit smaakte totaal niet spicy. Gelukkig stond er een schaaltje met een gesneden pepertje op tafel. Speciaal voor mij. Lief he die Nederlanders. Zo bedachtzaam en gastvrij. 

Toen ik opkeek naar Anna, zag ik dat zij met een loopneus zat. “Delicious soup. And I love the spicy taste. Really good and spicy!” Hoorde ik het nou goed. Vond Anna dit spicy? Onze kokkin stond op en liep naar de keuken. Snel fluisterde ik Anna in: “This was not spicy at all.” Anna begon te lachen. “Not spicy? For me it was.” Daarna legde ze uit dat het eten in Nederland waarschijnlijk voor mij naar niets smaakt. Lachend adviseerde ze mij om als ik daar ooit op bezoek kom, zeker tabasco of sambal mee te nemen. 

konijnenvoer met bestek
Indiase maaltijd – geen mes nodig

De tweede gang
Help. Nee. De tweede gang werd geserveerd. Salade. Onder de noemer voedzame maaltijdsalade. ‘Hoe kan je konijnenvoer nou als hoofdgerecht eten?’ vroeg ik me af. Ik zat klaar om met mijn handen te gaan eten, toen ik zag dat mijn vriendinnen keurig hun bestek pakten. Help…dat kan ik helemaal niet.

Anna maakte als een ware kunstenaar met haar bestek een elegante beweging en at keurige hapjes. Geen blaadje rucola stak uit of viel op de grond. De couscous, bleekselderij en alle andere ingrediënten gingen keurig naar binnen. Geen geknoei. Geen gesmak. Mijn hemel. Ik moest nog beginnen en voelde de bui al hangen. Ik keek hoe zij het deden. Probeerde het na te doen.

Je handen zijn je beste bestek
In mijn keuken thuis heb ik niet eens een mes. Wel grote koksmessen, maar niet zo’n mes wat die rare Europeanen gebruiken. Dat gebruiken wij niet. Je handen zijn je beste bestek. En hier zat ik dan. Met een bord salade voor mijn snufferd. 

Met veel inspanning kreeg ik het nog redelijk voor elkaar om dit healthy food op mijn vork te krijgen. Behalve die rucola blaadjes: “Lekkere salade hoor, maar die blaadjes die laat ik even liggen. Die kan ik alleen opeten als ik mijn handen mag gebruiken.” In koor riepen de meiden: “Ga je gang. Doe alsof je thuis bent, eet met je handen.” Ik ben te gast, in hun cultuur. Nooit dat ik met mijn handen ga eten. Dat kan ik niet maken. 

Binnen no time kregen we een diepgaand gesprek over bestek en tafelgebruiken. Anna vertelde hoe zij ooit bij de Indiase universiteit in de kantine om een mes vroeg. Ook daar waren alleen vorken beschikbaar, geen mes te krijgen. Het kantinepersoneel begreep haar vraag niet. Je handen zijn je beste bestek in India! Anna legde toen uit aan die mannen dat ze haar sandwich wilde snijden. Toen snapten ze wat ze bedoelde, ze liepen naar de keuken en kwamen terug met een koksmes van 30cm. Ideaal voor een Nederlandse lunch…hilarisch. Ik snap hoe zij zich gevoeld moet hebben. 

Oefening baart kunst
Mijn vriendinnen hielpen mij en om beurten deden ze voor hoe je met mes en vork eet. Ze sneden de rucola op mijn bord in kleine stukken. Gebruikten hun mes om te snijden en om het eten op hun vork te krijgen. Zo doe je dat dus. Een beetje omslachtig, je kunt ook gewoon je handen gebruiken.”

Co-productie uit India & Nederland

Door | 2017-02-23T14:36:20+00:00 29 januari 2017|Rare Europeaan in Dubai|0 Reacties

About the Author:

Het vertalen van avonturen, ervaringen en ontmoetingen naar inspirerende verhalen op papier. En als lezers daar dan ook nog enthousiast van worden, is mijn missie geslaagd. Ik hoop dat jij meegeniet!

Geef een reactie