“Ik heb een nieuwe baan!”

“Ik heb een nieuwe baan!”

Na ruim een jaar ken ik bijna alle stafleden in ons gebouw. Sommige van naam, anderen van gezicht. De portiers, de badmeesters, de beveiligers, de klusjesmannen en ook de schoonmakers in de parkeergarage. 

Handen vol
Dag in dag uit, zijn de schoonmakers bezig om de garage zandvrij en schoon te krijgen. Ze hebben hun handen vol aan alle vuilnis die via de stortkokers naar beneden komt. En dan nog het grofvuil van de eindeloze stroom aan huurders die komen en gaan in Dubai.
 
Ik zeg altijd iedereen gedag. En zo werd dat dagelijkse gedag zeggen, ook weleens een kletspraatje. Op een dag vertelde de vaste schoonmaker dat hij overwoog om terug te gaan zijn familie in midden Afrika.

Zijn werk vond hij zwaar en deprimerend. “Waar ik ook poets, elke dag is het weer zanderig en vuil.” Ook had hij uitgerekend dat hij met 6 dagen in de week, 12 uur per dag, wel heel weinig geld over hield. Ooit was hij naar Dubai gekomen om geld te verdienen, zodat zijn drie kinderen naar school kunnen.

“What should I do?”
Vanuit het niets vroeg hij mij wat hij moest doen. Tja, daar stond ik. Wat kon ik zeggen? Zoveel keuze hebben deze mannen niet. Voorzichtig vroeg ik: “Kan je in Afrika ook werk vinden?” Hij dacht van wel, maar dat zou wel minder opleveren dan hier. Maar dan was hij wel dicht bij zijn familie, die hij zo mistte.

“But I’m scared ma’am. They hope that I will bring so much money. But I don’t…” Hij wilde wel in Dubai blijven als hij ander werk vond.
 
Helpende hand
Iets werd in mij aangewakkerd. Er moest toch wel een baan voor hem zijn waarmee hij meer zou kunnen verdienen. Meer dan die paar honderd euro per maand. “I want to work as a security officer.” vulde de man aan. Ik bood hem aan om eens naar zijn curriculum vitae te kijken.
 
De dag erna stond de schoonmaker vol verwachting klaar met een uitgeprint CV. Ik was verbaasd, dit zag er enorm professioneel uit. Met zijn ook goede niveau van Engels zou hij binnen no-time wat anders moeten kunnen vinden.

Nieuwe baan - Annechien Lubbers

Toch niet zo vanzelfsprekend
Thuis haalde ik de spelfouten uit het geheel. Later die dag meldde ik me bij de schoonmaker en deelde mijn suggesties die ik had opgeschreven op het papier. “Als je dit aanpast, dan krijgt een potentiële werkgever een heel goed en helder beeld van jou.”

Verlegen vroeg hij mij: “Hoe moet ik dat dan aanpassen?” Een seconde dacht ik dat hij een grapje maakte. Totdat ik de ernst op zijn gezicht las.

“Je hebt het originele bestand toch wel?”
“Nee. Ik heb geen computer.”
“Oké, maar heb je dit niet in je mailbox bijvoorbeeld? Of heb je het bestand op een USB stick?”

Weer was zijn antwoord: “Nee.”
“Maar hoe kom je hier dan aan?”
“Nou iemand anders heeft me een keer geholpen en die heeft dit gemaakt en geprint voor mij.”
 
Ik had een totaal verkeerde aanname gemaakt. Een jonge man die best goed Engels spreekt, die heeft ook een laptop en kan op z’n minst met een computer overweg.

Niet dus…

En nu had ik ook nog op zijn enige originele uitgeprinte versie geschreven. Oeps…

Kleine moeite, groot plezier
Tien minuten later zat ik achter mijn laptop het curriculum vitae van de schoonmaker over te typen.
Voor mij een kleine moeite. Wel controleerde ik extra goed of ik alle Afrikaanse namen correct had geschreven.

Toen ik zeker wist dat alles klopte en het een representatief CV was, sloeg ik het op en mailde het naar de man. Ook printte ik 10 exemplaren uit. Kon hij die uitdelen, voor het geval hij ook niet wist hoe hij een bijlage uit een email op kon slaan of door kon sturen.
 
Gelukt!
Nog geen week later kwam ik de schoonmaker weer tegen. Hij kreeg tranen in zijn ogen toen hij mij zag:

“Ik heb een nieuwe baan gevonden! Het is gelukt dankzij jouw hulp! Ik word beveiliger bij een klein bedrijf. Ze bieden goede huisvesting en een salaris van € 500,- per maand. Nu kan ik meer geld naar huis sturen.”

Hij was zo blij en bleef maar herhalen dat hij hoopte dat hij ooit iets voor mij terug zou kunnen doen. Ik stelde hem gerust: “Je hebt al wat voor mij gedaan.
Je bent altijd vriendelijk geweest.”

Dat was voor hem een kleine moeite.
En voor mij een groot plezier.

 

Door | 2017-04-18T11:22:57+00:00 01 juli 2015|Emigreren voor beginners, Sparkling Storytellers|6 Reacties

About the Author:

Het vertalen van avonturen, ervaringen en ontmoetingen naar inspirerende verhalen op papier. En als lezers daar dan ook nog enthousiast van worden, is mijn missie geslaagd. Ik hoop dat jij meegeniet!

6 Reacties

  1. Pauli 3 juli 2015 om 13:11 - Antwoorden

    Mooi 🙂

    • Annechien Lubbers 7 juli 2015 om 18:12 - Antwoorden

      Dank je wel Pauli!

  2. Inge 21 juli 2015 om 16:51 - Antwoorden

    Wat lief!!

    • Annechien Lubbers 22 juli 2015 om 07:33 - Antwoorden

      Dank je wel Inge!

  3. Nel Modder 2 augustus 2015 om 12:33 - Antwoorden

    wat een geluk voor die man dat hij jouw tegen kwam … geweldig wat je voor die man hebt gedaan…menigeen zou zich omdraaien en verder gaan met z’n eigen leven..
    Respect Annechien

    • Annechien Lubbers 2 augustus 2015 om 13:44 - Antwoorden

      Dank je wel Nel! Voor mij was dit gewoon een ‘vriendendienst’.

Geef een reactie